La kanto komenciĝas sub la stela ĉielo de Qixi kaj traktas renkontiĝon kiel homan eblecon, kiun ankoraŭ valoras kredi. Ĝi portas ĉinan rakonton eksteren sen postuli, ke aliaj aŭskultantoj nomu sian sperton per la sama mito.
Chang’an, Parizo, la rivero Gango kaj la marbordo restas apartaj koordinatoj. Ili ne fariĝas unu tradicio; ili nur aperas sub ĉielo, kiun la melodio permesas al malsamaj homoj rigardi samtempe.